Tommie Falke gooit Sporting Pelt naar het delirium en eerste titel sinds 2004!

Deel deze inhoud:

1 juni 2024 – 20u15, het is muisstil in Pelt en omstreken behalve op één plaats: sporthal Dommelhof. Dat davert uit zijn grondvesten voor de Belle in de titelfinales van het Belgische handbal. Mag Sporting Pelt na twintig jaar eindelijk nog eens een trofee bij in de kast zetten of gaat Sezoens Achilles Bocholt met de zesde landstitel aan de haal? Dat was de hamvraag zaterdagavond.

De wedstrijd begon met de zenuwen strak gespannen, langs beide kanten. Dat liet Mané direct merken langs Bocholtse kant met een technische fout. In de herneming opende Tommie Falke de score. Diezelfde Mané zette zijn foutje direct recht met de gelijkmaker. We zagen een ander Bocholt dan in de tweede wedstrijd.

Het oogde stabieler en de sleutelspelers Serge Spooren maar ook Mané zaten dit keer vanaf het eerste fluitsignaal in de wedstrijd. Dat vertaalde zich ook in scorend vermogen. Natuurlijk was de thuisploeg ook op het appelle, zo gestreden in de play-offs en vooral in die tweede wedstrijd waar het met het kleinste verschil deze Belle afdwong.

Via een bedrijvige Thomas Driesen vanop de linkerhoek, overigens perfect bediend door Mané, kwam Bocholt op een eerste driepuntenkloofje. Drie punten verschil is niks in het handbal maar Sporting was wel op achtervolgen aangewezen. Dat ook de doelmannen hun rol zouden spelen in deze Belle stond buiten kijf, dat zag ook co-commentator van dienst Arthur “de Muur” Vanhove tijdens de livestream.

En de twee doelmannen lieten zich ook meteen opmerken met gepaste reddingen. Op het kwartier mocht Tommie Falke even gaan brommen met een twee minutenstraf en net op dat moment konden de Damburgers uitlopen tot vier verschil: 7-11. Tijd voor een time-out dacht Korneel Douven, even terug naar het plan, maar kort daarna was de 7-12 wel een feit.

Bij 8-13 voor Bocholt net voor het slot van de eerste helft leek Sporting Pelt klaar voor een mokerslag. Maar de thuisploeg knokte zich terug in de match via Falke, tot tweemaal toe. De gelijkmaker kwam er uiteindelijk van de hand van Antic maar toch was het Bocholt dat met een voorsprong mocht gaan rusten. Opnieuw Mané zorgde voor de voorsprong en misschien wel het mentale voordeel. Het was duidelijk dat we nog een adembenemende tweede helft zouden kijken, waarin de beslissing moest vallen over de landstitel, tenzij er verlengingen & shoot-outs aan te pas moesten komen.

En die tweede helft lostte alle verwachtingen in. De spanning bouwde zich op via de score die nog steeds goed over en weer ging. Negen minuten voor tijd maakte Sporting gelijk met de 21-21. Op dat eigenste moment ging Serge Spooren bij Bocholt naar de kant, misschien ook wel een kantelmoment in de wedstrijd, Beide ploegen lieten elkaar niet los en bij 23-23 koos Korneel Douven voor een time-out. Even terugkeren naar het plan, de rust bewaren en proberen de match af te maken. Twee minuten voor tijd maakte Winters de 24-25 en werd Schoenacker nog naar de kant gestuurd met een twee minutenstraf. Opnieuw pakte Douven een time-out en direct daarna stelde Antic gelijk, 25-25 en een RAZENDSPANNEND wedstrijdslot! En dat mag u letterlijk nemen! De laatste aanval van Bocholt leverde geen doelpunt en on the buzzer jawel scoorde Tommie Falke de 26-25!

Spannender kan een wedstrijd niet zijn en mooier kan je een titelfinale niet beslissen. Exact dezelfde score als in de tweede wedstrijd stond op het bord maar ditmaal duidde de score ook de landskampioen aan. Zo mag Sporting Pelt eindelijk, en dat na twintig jaar, nog eens een landstitel vieren! En het mag gezegd, opnieuw is het Korneel Douven en zijn broer Robrecht die het flikken. Na Visé viert de Limburgse T1 zijn tweede titel in drie jaar!

Afscheid in mineur

Voor Serge Spooren, die in Pelt begon aan zijn allerlaatste wedstrijd in het Bocholtshirt, is het alvast een afscheid in mineur. Daar waar Sezoens Achilles Bocholt anders de prijzenslokop is neemt het dit seizoen geen prijs! Het zag HC Visé BM de Beker van België winnen en de Beneleaguebeker, en nu verliest het de landstitel op het veld van de ‘aartsrivaal’ uit Pelt.

Geen prijs dus in de Damburg en zo komt de vraag meteen naar boven of Luc Boiten volgend seizoen nog wel de hoofdcoach zal zijn bij de Noord-Limburgers.