Sezoens Achilles Bocholt speelde in de eerste jaarhelft van 2025 onder het bewind van T1 Luc Boiten. Ondanks het niet altijd even vlot liep werd de prijzenkast wel bijgevuld. De finale van de vernieuwde Super Handball League werd op eigen terrein gewonnen van HC Visé. En ook in de bekerfinale triomfeerden de Damburgers na een leuke derby tegen HUBO Handbal.
Bij het ingaan van de Belgische play-offs, met als inzet de titelfinales, leek het vat stilaan af te zijn bij de Noord-Limburgers. Er werd o.a. thuis zwaar verloren tegen de buren uit Pelt, iets wat toch aankwam in Bocholt. Gevolg: geen titelfinale in 2025, wel twee prijzen. En zo kreeg Luc Boiten ook het gepaste afscheid bij de blauwhemden.
Intussen werd de opvolging al bekend gemaakt in het voorjaar. Roel Valkenborgh ging de T1-rol overnemen en Jeroen De Beule zou een duo-job op zich nemen met de rol speler-trainer. In de zomer werd er traditioneel geoefend na een relatief lange break. Daarin werd duidelijk dat de automatismen terug moesten groeien. Dat beaamde coach Valkenborgh ook vrij snel. Nieuwkomers die aangetrokken werden waren o.a. de broers Eussen, die intussen hun stempel al meermaals konden drukken in de ploeg op de beslissende momenten.
Seizoen 2025-2026
Het begin van het nieuwe seizoen diende zich ook wat aan met enkele vraagtekens. De pletwals, als we die term mogen gebruiken voor Sezoens Achilles Bocholt, kwam rustig op gang. Sommige motors moesten duchtig in gang getrokken worden, de Bocholter kern werd ook flink geteisterd door kleine blessures, en spelers die uit een blessure terugkwamen zoals Wout Winters.
Die laatste vond zijn vormpeil gelukkig terug in de zware Decembermaand. Eind November moest men nog wel de bittere pil doorslikken van het thuisverlies tegen opnieuw Sporting Pelt. Overwinningen tegen Hercules, in de Beker tegen Visé overtuigend en ook tegen Volendam, net voor Kerst, maakte duidelijk dat één ploeg de eerste plaats terecht kan en mag claimen na de eerste seizoenshelft van het seizoen 2025-2026.
Uiteraard sprak Sportactua ook even met de T1, Roel Valkenborgh. We legden hem enkele vragen voor over het voorbije jaar en hoe hij naar 2026 kijkt.
Wissel van de wacht
“In de zomer nam ik over als T1, wat een superleuke opdracht is”, opent Roel Valkenborgh. “Ik ken het huis in Bocholt natuurlijk ook al 13 Ã 14 jaar ondertussen. Op zich weet je wat er kan en niet kan. Het is een plezante uitdaging.”
Wat is jou bij gebleven van de eerste seizoenshelft? Prikte het thuisverlies tegen HUBO en Pelt extra of kan je dat relativeren want jullie gaan wel als trotse leider 2026 in?
“We hebben vier, vijf spelers gehad die terugkwamen uit lange blessures. Daardoor draaiden we niet optimaal op volle toeren. Maar de laatste weken zijn we wel gewoon lekker aan het spelen en zijn we redelijk constant. De verdediging staat er terug, wat het ook wel gemakkelijker maakt voor onze keepers en de aanvallers. Het is wel leuk om te zien dat iedereen stilaan naar zijn beste vorm aan het groeien is.”
“Vanaf speeldag 1 staan we inderdaad op de leidersplaats, wat uiteraard ook leuk is. Sporting Pelt is ons één keer voorbij gestoken. Uiteindelijk zijn alle ploegen wel wat aan elkaar gewaagd, en gaat de beste vorm toch de doorslag geven in de Final4.”
Finales
2026 vertaalt zich in mogelijkheden tot het pakken van prijzen. Sezoens Achilles Bocholt doet nog op drie fronten mee. Je wil uiteraard in je eerste seizoen als T1 ook finales spelen en liefst winnen?
“We willen zeer graag finales spelen. En ik denk dat we ook heel dicht bij een finale zijn in de Lotto Handball Cup. We spelen in de halve finale tegen eerste nationaler Sprimont. Maar die wedstrijd mogen we zeker niet onderschatten”, benadrukt de Bocholtse T1. “Het is wel een heel leuke wedstrijd en het zou goed zijn als we ook al meteen de bekerfinale kunnen bereiken. ”
“We hebben gewoon een heel leuke ploeg. Eén die hard werkt, voor elkaar wil werken, en wil strijden op alle fronten. De sfeer zit volgens mij ook wel goed, en dat doet ook veel. En we zullen zien waar het schip dit seizoen strandt.”
Tot slot, je hebt jaren als speler kunnen vieren bij SA Bocholt, maar wie is als coach je voorbeeld (geweest) om bij jezelf te beseffen, van ja dat wil ik ook kunnen bereiken, niet enkel als speler?
“Wie mijn grote voorbeeld is als coach? Er zijn er wel een aantal waar ik dingen van meeneem, maar ook geen zaken van meepik. Ik probeer zelf altijd positief te zijn, te zorgen dat de sfeer goed zit. Dat we lekker kunnen trainen. We trachten ook te zorgen dat de club op alle vlakken wat professioneler kan worden. Ik heb als T2 inderdaad al wat prijzen gepakt, als T1 gaat dat waarschijnlijk iets specialer zijn”, besluit Roel Valkenborgh.
Afsluiten doen we uiteraard met de beste wensen vanuit onze redactie, en om het met een knipoog naar sterkhouder Thomas Driesen te zeggen: “squatje hier, squatje daar”, een gelukkig Nieuwjaar en een gezond, bruisend 2026!
Foto: RV FotoReza