Als we bij Sportactua het afscheid van een club moeten melden, is dat toch altijd een beetje met pijn in hart. Veel verenigingen hebben dezer dagen af te rekenen waar geen pasklare uitkomst voor het rapen. Bereidwillige handen zijn steeds moeilijker te vinden, dalende inkomsten, stijgende infrastructuurkosten; bemoelijken de werking van een club. Ook in Middelburg ontsnappen ze niet aan deze factren. VK Akkers Middelburg is nog slechts een herinnering vanaf nu dus. Op Bellem beëindigde VK niet alleen de kompetitie, maar dus ook de clubgeschiedenis tout court!
Twee jaar geleden kreeg de club al eens af te rekenen met een dreiging rond het voortbestaan. De traditieclub uit een uithoekje van Oost-Vlaanderen vond niet meteen een schikking met alle eigenaren van het speelveld. Na bemiddeling van het gemeentebestuur trof men dan toch een schikking over een verhuur. VK Akkers Middelburg jon meteen ook haar vijftigjarig bestaan vieren. Amper twee jaar verder moet de clubleiding alsnog het clubeinde aankondigen. Een emotioneel zware beslissing, ingegeven door de harde realiteit dat allerlei initiatieven om de club weer leefbaar te maken, geen zoden aan de dijk brachten.
Nochtans spaarde de clubleiding tijd noch moeite om een valabel elftal naar volgend seizoen toe uit te bouwen. Binnen de eigen spelersgroep bleken er slechts drie vertrekkers (niet onoverkomelijk dus, nvdr). De andere spelers engageerden zich voor een langer verbrlijf mits het aantrekken van enige versterking En precies daar neep het schoentje dus. Een oproep in West- en Oost-Vlaanderen om de overstap naar VK Akkers Middelburg te maken, bleef haast zonder gevolg. De beoogde aanvulling van de huidige kern bleef dus uit. Ook contacten om met andere clubs een samenwerking aan te gaan, bleven uiteindelijk onbeantwoord. Zodoende zagen de bestuursleden zich verplicht om een dikke maand geleden op haar eigen facebook-pagina het einde van de club aan te kondigen.
VK Akkers Middelburg is nog slechts een herinnering dus. Meer dan 50 jaar voetbal plotseling weg, het is voor velen toch even slikken. Ook in Middelburg dus, al kan men zich ginder hopelijk troosten met een oudere titelsong van Erik Van Neygen: ‘De herinnering blijft!’.
Foto: RV VK Akkers Middelburg
