HUBO Handbal is fantastisch en scherp begonnen aan 2026. Ondanks de trainersperikelen toont de spelersgroep van coach Bram Dewit veel speelvreugde, grinta en vooral volwassenheid. De winst in Izegem, afgelopen woensdag thuis tegen Sporting Pelt en nu afgelopen zaterdag het puntengewin tegen leider Bocholt. Dat doet de fusieploeg hoopvol uitkijken naar de volgende weken. Maar vooral naar komende woensdag. Wanneer zowel voor HUBO Handbal als voor Sporting Pelt de eerste “Match van het Jaar” op het menu staat.
De score werd prima geopend door de thuisploeg maar Sezoens Achilles Bocholt, gekend om zijn snelle omschakeling, scoorde meteen de gelijkmaker. Dat de doelmannen een prominente rol zouden opeisen in een derbyduel zoals het deze, dat kon je op voorhand al noteren. Meteen was het raak met reddingen van Clem Leroy en Arthur Vanhove.
Van den beginne werd het een aangename derby om volgen. De keren dat Bocholt een voorsprong mocht nemen deed een scherp HUBO Handbal dat snel weer teniet. Bij 6-10 toonde keeper Leroy zijn kunnen nogmaals maar ook aan de overkant stond een Muur. De 12-14 gaf bijna de aansluiting voor de thuisploeg maar een empty-goal zorgde opnieuw voor de drie punten verschil. In tegenstelling tot de wedstrijd tegen Sporting Pelt gingen de bezoekers nu wel met een minieme voorsprong de rust in: 15-18.
Vanaf het moment dat pizza’s onder de rust verorberd waren ging HUBO Handbal volop op zoek naar de gelijkmaker. Die kwam na 40 minuten spelen via Joris Gillé (22-22). Die gelijkmaker zorgde voor een vibe doorheen de Alverberg. We gaan het geen heropleving noemen, eerder een boost en het gevoel bij de thuisploeg dat de leider te pakken was.
Haasje over
Het ging goed over en weer, score om score, tot de 28-28, een ware Courtois-kattensprong, we kunnen het niet anders noemen (tenzij u suggesties heeft), uitgevoerd door Clem Leroy voorkwam de 29-28. De 28-29 kwam er wel via jonkie Stef Jaeken. Wat daarna volgde was een moment van chaos waarbij de twee scheidsrechters de teugels even stevig in handen moesten houden. De gelijkmaker werd gered door Clem Leroy en bij de inzet van de Bocholtse aanval verloor Sebastien Danesi de controle over zichzelf. Met een ware catchgreep vloerde hij Thomas Driesen, de scheidsrechters twijfelde niet en toonden direct een rood karton. Wat volgde op de uitbarstingen van Danesi was nog een blauw karton.
En wat niemand dacht in het tumult en na het raadplegen van de Bocholtse kapitein (Jeroen De Beule), en de time-out was dat de Damburgers een strafworp toegewezen hadden gekregen. Dus, geen laatste aanval in de laatste twintig seconden, maar wel een strafworp. Klaijic moest deze opdracht tot een goed einde zien te brengen maar gooide de bal een dikke meter naast de kooi van Arthur Vanhove.
Hectisch slot
Die bracht de laatste, ultieme aanval op gang van HUBO Handbal, en jaja, met een ultieme pas van Marshal naar de rechterhoekie, werd de, weliswaar verdiende, 29-29 score alsnog op het bord gezet. Wat volgde was wederom een vreugde-uitbarsting, de tribunes leefden op, en HUBO Handbal verloor weer niet op eigen veld. Het begint daarmee een meer dan stevige thuisreputatie op te bouwen.
Sezoens Achilles Bocholt bleef achter met maar één punt maar mocht misschien ook iets meer in eigen boezem kijken. Na de mindere prestatie in Panningen op bezoek bij BEVO, toonde het in de Alverberg een ander gelaat. Eentje met inzet, grinta en knokken tot de laatste seconde. Helaas leverde die nu maar één punt op, maar het blijft wel nog steeds leider in de Super Handball League.
Foto: facebook HUBO Handbal