Limburg werd op een aantal plekken toch wel door hevige mistbanken gehinderd. In de ruime omgeving van het Stedelijk Sportstadion in Hasselt was daar zaterdagavond evenwel amper iets van te merken. Een ‘natuurlijke’ hiërarchie dus, waarbij Koning Winter wat graag plaats maakte voor collega Koning Voetbal. Het treffen tussen Sporting Hasselt en Belisia SV lokte immers ruim 4.000 toeschouwers. En de aanwezigen hebben zich dit duel alvast niet beklaagd. Een sfeer waarin voetbalbeleving een dominante factor bleek. Die de spelers ook boven zichzelf deed uitstijgen. Waar menigeen een dag later met de vraag bleef zitten: waarom kon dit niet langer dan 90 minuten duren?
En dan was er al de blessuretijd die toeliet dat Belisia alsnog de score op gelijke hoogte bracht, al was daarover weinig of geen discussie achteraf. Ook het team van coach Mirko Licata had immers zijn verdienste in het spektakel. “Heel simpel, in deze ambiance kan je jezelf overtreffen. Kan je minutenlang meer dan in elke andere wedstrijd ook in ‘overdrive’ gaan. Wat maakt dat je een achterstand alsnog ophaalt. Maakt niet uit in welke minuut van de wedstrijd zulks ook gebeurt.” Terechte analyse van de bezoekende coach, die daarin voor een deel ook werd bijgetreden door collega Jo Christiaens.
“Bij de rust was het nog 0-0, alhoewel ik vond dat we toch controle hadden over het gebeuren. Alleen deden we hen minder pijn dan we zelf verhoopt hadden. Lag voor een deel bij onszelf, maar dat deden w na de rust beter. Meteen een openingsdoelpunt met daarna een goede periode van ons. We vergaten daar misschien wel de wedstrijd dood te maken en toen dan de gelijkmaker kwam, had Belisia het betere van het spel. Dan maak je die tweede treffer, zitten we nog dichtbij de 3-1 en dan is het uiteraard zuur dat je alsnog de gelijkmaker slikt. Ik heb de gasten zojuist nog verteld dat we goed bezig zijn en ik begrijp de ontgoocheling in de kleedkamer op dit moment ook wel. Morgen kijken ze daar allicht anders tegenaan, maar de rust die we nu nemen zal iedereen ook deugd doen.”
De thuisploeg onder impuls van een op geen kilometer kijkende Mathisse Dassen bracht in die eerste helft dus wel het betere van het spel. Het door een aantal afwezigen geplaagde Belisia liet evenwel niet zomaar begaan en beschikte in Tiemen Wijnen (zie foto, nvdr) over de rustbrenger, die het Bilzerse verkeer leidde. Bij de rust wezen de bordjes dan ook 0-0.
Maar dat veranderde dus meteen na de pauze. Portier Leo Cascio ging in de fout op Medhi Bounou, waarbij scheidsrechter Timmermans ook meteen naar de stip wees. Dierickx zette de elfmeter feilloos om, maar de reactie van de gasten bleef niet uit. Wijnen pegelde een vrije trap op de deklat, Cascio onderscheidde zich op pogingen van Dassen en Dierickx, maar het Allemeersch die een voorzet van Ghislain binnenkopte. De bezoekers trokken het initiatief naar zich toe met openingen voor Jeunen en Bongiorno, maar het was Bounou die in de slotfase de thuisploeg weer op voorsprong bracht. Over en uit voor de gasten? Toch niet, want in een kolkend stadion bracht Allemeersch met zijn tweede van de avond de Bilzenaren alsnog langszij.
And the day after? Een hemels gevoel bij een voetbalbeleving die als louter propaganda voor het voetbal mag beschouwd worden. Willen we op dit niveau nog van deze wedstrijden? Ja graag, maar vergeet niet dat je dan de kwaliteit van teams als Sporting Hasselt en Belisia SV wel in je DNA moet hebben.
Foto: RV Facebook Belisia SV/Rony Maes