In schril contrast met het afdruipen van de Lokerse delegatie, was de vreugdeuitbarsting bij de thuisploeg. Belisia SV belandt na een beklijvende wedstrijd en dito strafschoppenreeks opnieuw in de bekertrommel. “Maakt niet uit welke tegenstrever we deze keer loten, als het maar een leuke wedstrijd wordt”, klonk het na afloop uit vele Bilzerse spelersmonden. Uiteraard dook hier en daar wel een ‘naam’ op, maar bij voorkeur liefst geen ‘nep’-ploeg, een tegenstrever die niet aanspreekt maar waar een logische uitschakeling ook tot de mogelijkheden behoort dus. Want een nepstrafschop kreeg Belisia SV al tegen, al was misschien precies dat moment in de wedstrijd tegen Lokeren wel de voedingsbron om er nog eens vol tegenaan te gaan.
Stijn Vreven en Radja Nainggolan
Illustere namen als Vreven en Naiggolan, daar willen de voetballiefhebbers nog eens voor naar de ‘Katteberg’ komen en dan krijg je meteen ook de sfeer van de grote dagen. Flitsende mobieltjes die vooraf een kiekje van het duo wilden vastleggen, al moet gezegd dat na afloop de stormloop naar er één was naar een herinnering van de Bilzerse ‘helden’. Thuisspelers Maus en Nelissen knutselden de eerste dreiging in mekaar, maar het laatste tikje bij Nelissen was er net teveel aan. Nainggolan mikte aan de overkant over, maar de eerste goede mogelijkheid kwam er voor Wijnen. Tiemen krulde een vrijschop voorbij de bezoekende muur, maar ook naast de paal buiten.
Vinck stuurde Brrou weg, die meteen scherp voor doel gaf, waar niemand gevolgd was. En toen meteen daarop Soumaré het straatje werd ingestuurd, kwam thuisgoalie Cascio gepast tussen. Brrou legde van tegen de achterlijn af voor Janssen, wiens poging op de paal ketste. Een moeilijk momentje voor de thuisjongens, die evenwel het evenwicht herstelden. Een mooi uitgesponnen actie over Allemeersch en Sulejmani met uiteindelijk een poging van Wijnen op de handschoenen van Vervacke sloot een eerste helft af.
Nepstrafschop
De VAR gaf ook in Bilzen afwezig, maar de inderhaast bijgehaalde eigen beelden, bevestigden meteen ons vermoeden. Belisia moest in het vierde kwartier achteruit bij de logische druk van Lokeren, zonder evenwel mogelijkheden weg te geven. Dan maar even helpen, moet scheidsrechter Seynaeve gedacht hebben. Bij een diepe bal voor Palacios, bleek ‘brommertje’ Ghislain net een tikkeltje sneller en ook zuiver in het afsnoepen van de bal. De val van de bezoekende aanvaller deed de ref beslissen tot het toekennen van een penalty.
‘In geen 100 jaar’ klonk het meteen uit vele Bilzerse kelen. Boere nam de elfmeter in geschenkverpakking in dank aan (0-1). De verontwaardiging bij de thuisploeg veranderde in een gretigheid, waarbij je voelde dat de partij nog lang niet gespeeld was. De gelijkmaker was het resultaat van drie pijlers, waarbij Lokeren ietwat machteloos moest toekijken. Een stevige fysieke paraatheid, geduldig opbouwen en combinaties blijven maken, waren de onderrichtingen van coach Mirko Licata.
Verlengingen en strafschoppen
De gelijkmaker van de hongerig ingevallen Bongiorno leidden tot verlengingen. Tweemaal vijftien minuten dus, waarbij elk team een beter moment kende, maar afscheiding uitbleef. Kom je bij de onvermijdelijke strafschoppenreeks, waarbij thuisspeler Wijnen succesvol opende. Uitkijken was het dan naar doelman Leo ‘Leike beest’ Cascio. Assistent Bart Thierie was al langer overtuigd: “Onze Leo pakt er minstens eentje’. Hij zat al kort bij de trap van Boere, maar toen Boujouh zijn elfmeter trapte, tikte Cascio het leer uit zijn doelvlak. Arthur Allemeersch mocht de laatste strafschop nemen, waarna de lange feestnacht kon beginnen! Van de nepstrafschop eerder in de partij sprak niemand meer. Een duidelijk geëmotioneerde Leo Cascio had dan al lang, megafoon in de hand, de gezangen met de achterban aangevat.
Doelpunten: 64′ Boere (0-1, strafschop), 87′ Bongiorno (1-1). Strafschoppen: 5-3.
Foto: RV Johan Hansen