De sierlijke, meesterlijke dirigent Geert Berben heeft zijn shoes definitief aan de haak gehangen. Veel clubs in tweede provinciale zullen misschien denken…oef, die komen we niet meer tegen. Daarnaast zal iedereen die kon genieten van de grote klasse van Geert Berben, zijn afscheid met lede ogen aanzien. Sportactua is Geert Berben niet vergeten, maar nam ruim de tijd voor een leuke babbel. “Mooie carrière bij Unico in schoonheid afgesloten!”
In mei mag Geert Berben 33 kaarsjes uitblazen. De uitbreiding van zijn gezin en kraakbeen schade waren de oorzaak, om zijn shoes aan de haak te hangen. Geert Berben is een zevental jaar prof geweest en overal graag gezien. Geen amokmaker en altijd met de nodige vista en inzet voor het team.
Geert, wat dacht je? Guido is mij vergeten? Neen hoor, maar ik wilde de nodige tijd nemen. Waar is het allemaal begonnen?
“Ik wist dat je nog ging bellen Guido (lacht). Bovendien ben ik ook fan van Sportactua. Knap wat jullie allemaal doen en zeker voor het provinciale voetbal. We gaan niet alles uit mijn carrière overlopen. Laten we beginnen als 17-jarige toen ik bij Bocholt VV mijn kans kreeg in derde klasse. Als Damburger was dat voor mij een grote droom. Drie jaar speelden we aan de top van het klassement.”
“Daarna kwam er een mooie periode bij Geel in tweede klasse”, vervolgt Geert, die de grote liefde kon vinden in Tongeren. “Vandaar ging het richting Lommel. Toen waren er veel Limburgers en konden we de promotie naar 1B vieren.”
Als prof bij Leuven leek je carrière helemaal gelanceerd, maar dan kwam het blessureleed. Hoe kijk je daarop terug?
“Tot 25 jaar had ik nooit last van blessures”, blikt Geert terug. “Bij Leuven moest inderdaad mijn grote doorbraak komen als prof. Helaas kreeg ik toen te kampen met blessureleed. Daarna volgden er een resem clubs met Patro Eisden, Roeselare, Sporting Hasselt, KSK Tongeren, Schoonbeek en tenslotte het mooie verhaal bij Unico Tongeren. Zonder blessures had ik nog meer uit mijn carrière kunnen halen, maar in het algemeen ben ik zeer tevreden.”
Ik weet nog van in je periode bij KSK Tongeren dat je nooit zou overwegen om in provinciale te gaan voetballen. Vooral schrik dat iedereen je ging viseren. Dan toch Unico Tongeren. Spijt?
“Ik kan het mij nog herinneren Guido”, stelt Geert met de glimlach. “Spijt? Neen hoor. Integendeel, ik had het enkele jaren eerder moeten doen. Ik was inderdaad eerst sceptisch. Mijn periode bij Unico Tongeren was echter fantastisch. Bovendien dit seizoen de kers op de taart met de titel. Ja, de enige titel uit mijn carrière. Zodoende kan ik mooi afsluiten bij Unico.”
Kraakbeen schade en gezinsuitbreiding. Daarom shoes aan de haak. Maar ga je het voetbal kunnen loslaten?
“Ik ben nog niet helemaal versleten hoor. Maar het begon soms door te wegen. Daarnaast wil ik meer tijd vrijmaken voor mijn gezin. Sinds een vijftal jaar wonen we in Koninksem. Ja, de liefde moeten volgen hé. Van Bocholt naar Tongeren (lacht). Binnenkort zal ik voor de tweede keer papa worden. Na Lio (2) opnieuw een zoon. Het is uitgeteld op 18 mei 2026. Alle voorbereidingen zijn reeds in orde hoor. Ik wil wel graag naar de kampioenparty op zaterdag 16 mei. Dus laat de baby maar komen op de voorziene datum (lacht). Of ik het voetbal kan loslaten? Jawel hoor. Het is mooi geweest. Maar ik zal zeker regelmatig komen kijken naar Unico Tongeren. Het waren hier twee mooie jaren en vooral veel vrienden aan overgehouden.”
Foto: RV Geert Berben.
