Ed Somers plant voeten in Haspengouwse klei en roept de voetbalwereld op tot realistisch economisch denken. Tot daar kort de passage van de Bilzerse ondernemer bij TVL maandagavond. Een aantreden dat alvast niet onopgemerkt bleef en waarop wij door passanten meermaals werden aangesproken. Alles is terug te brengen tot de overdreven licentievoorwaarden die clubs als Belisia in 1ste klasse krijgen opgelegd om nog maar de overstap naar 1B te maken. Medestanders als Sam Kerkhofs (Sporting Hasselt) en Wendy De Wit (Thes Sport) dragen de opmerkingen van Ed Somers en roepen de voetbalwereld terug naar ‘Moeder Aarde’.
De discussie over de licentievoorwaarden sleept al langer dan vandaag aan. Als studierapporten recent nog spreken van een virtueel faillissement van het Belgische Voetbal, laaien de emoties bij de man in de straat uiteraard weer op. “Kijk, je moet een kat een kat durven noemen. Clubs die de overstap willen maken, worden haast gedwongen om zich in een avontuur te storten. Voetbal moet toch vooral om het sportieve draaien. Niet om regeltjes van bovenaf worden opgelegd, die bovendien een pak geld kosten”, valt Somers met de deur in huis.
De man weet waarover hij praat als succesvol ondernemer in de vastgoedsector. Ed Somers plant voeten in Haspengouwse klei, als de landbouwer die om de hoek zorgvuldig zaait vandaag om binnen enkele maanden te oogsten. Die man bewerkt zijn grond met de liefde die hem is bijgebracht. In tegenstelling dus tot veel clubdirigenten, die in voetbal big business menen te ontwaren en ver buiten de eigen landsgrenzen clubs overnemen de ziel ervan stelen.
“Weet je, voor mij draait voetbal in de eerste plaats om het sportieve. Belisia is een gezonde club, die dankbaar is om haar loyale sponsors, die kan terugvallen op een grote schare vrijwilligers en die dat ook de volgende jaren zo wil houden. Bovendien mag je bij een club als de onze de grote sociale rol niet vergeten. Met een uitstekende jeugdwerking zijn wij een vangnet voor meer dan 700 jeugdspelers.” ‘Grote’ clubs lijken zij dat soms te vergeten als ze hun eigen ‘speeltuin’ willen afschermen.
Zelf debuteerde hij ooit als 16-jarige bij bevorderingsclub Rapid Spouwen. Nadien maakte hij de overstap naar Standard Luik, belandde nadien bij Winterslag en KRC Genk. Een aanslepende achillespeesblessure maakte een vroegtijdig einde aan een beloftevolle carrière. “Wees realistisch, vergeet het economisch aspect niet en laat ons, aub, terugkeren naar een sportieve zuivering. We hebben er toch niets aan, als de ene na de andere club in moeilijkheden of in buitenlandse handen komt. Vorm je team binnen een economisch verantwoord budget, geef clubs de kans om naar een hoger niveau te stijgen en laat dan de sportieve uitzuivering haar werk doen. Ben je als team niet goed genoeg, dan zak je sowieso.”
Enkele maanden geleden nog speelde Belisia voor de Croky Cup tegen Zulte-Waregem. Een wedstrijd die in de ‘Katteberg’ door een kleine 3000 toeschouwers werd bijgewoond. Als eventueel stijgt, moet je al ruimte maken om een hoger aantal toeschouwers te kunnen ontvangen. Bizar toch en dan spreken we niet eens of bepaalde tegenstrevers dit aantal ook nog kunnen volmaken. Was verkies jij: een vol knus en gezellig stadion of toch liever een grote mastodont niet eens voor de helft gevuld? Ed Somers plant voeten in Haspengouwse klei en roept nog maar eens op tot de politiek van gezond boerenverstand! En de medestanders winnen steeds meer veld, zo blijkt.
Foto: RV Sportactua