Het SHL‑seizoen leverde drie totaal verschillende verhalen op voor BESOX Izegem, KTSV Eupen en Kreasa Houthalen. Izegem groeide uit tot een ploeg met lef en duidelijke progressie, Eupen balanceerde tussen sterke flitsen en frustrerende dipjes, terwijl Houthalen week na week vocht maar te weinig rendement haalde. Deze analyse legt bloot hoe elk van deze teams zijn eigen pad bewandelde, waar de groei zat en waar het nog wringt richting volgend seizoen.
Drie clubs en drie paden
BESOX Handbalclub Izegem — Analyse van een seizoen vol lef en groeipotentieel
BESOX Handbalclub Izegem groeide dit seizoen uit tot een van de meest onvoorspelbare maar aantrekkelijke ploegen in de SHL. De West‑Vlamingen combineerden hun gekende strijdlust met opvallende maturiteit in topwedstrijden. Dat blijkt uit meerdere knappe resultaten, waaronder de 35‑32 zege tegen Hurry‑Up en de overtuigende 36‑20 winst tegen Houten.
Toch werd het seizoen gekenmerkt door een reeks nipt gemiste kansen. De vele gelijke spelen — 33‑33 tegen Eupen, 38‑38 in Houthalen, 32‑32 tegen WHC‑Hercules, 33‑33 in Volendam — tonen een ploeg die structureel meedoet, maar nog niet altijd de mentale scherpte heeft om wedstrijden af te maken. Defensief blijft Izegem kwetsbaar, vooral tegen fysiek sterke tegenstanders, maar aanvallend beschikt het over voldoende kwaliteit om elke ploeg pijn te doen.
De West-Vlamingen zetten dit seizoen vooral stappen in collectieve maturiteit. De ploeg speelt herkenbaar, snel en met veel vertrouwen. Het fundament is aanwezig om een stap richting top‑8 te zetten.
KTSV Eupen — Analyse van een seizoen tussen flitsen en frustraties
KTSV Eupen kende een seizoen dat voortdurend balanceerde tussen kwaliteitsflitsen en pijnlijke dipjes. De ploeg bewees meermaals dat het topteams kan verrassen, met als beste voorbeeld de 28‑26 overwinning tegen Visé. Eupen beschikt over een sterke basis, maar slaagt er te weinig in om die kwaliteit week na week te bevestigen.
Het patroon is duidelijk: Eupen verloor opvallend veel wedstrijden met het kleinste verschil — 27‑28 tegen Hurry‑Up, 24‑26 tegen HUBO Handbal, 25‑29 tegen Volendam. Dat wijst op een ploeg die competitief is, maar moeite heeft om wedstrijden te controleren in de slotfase. De defensie toont te veel schommelingen, terwijl de aanval afhankelijk blijft van individuele momenten.
Toch is Eupen geen ploeg die zomaar wegzakt. De Oostkantonners blijven een taaie middenmoter die elke topploeg kan verrassen op een goede dag. De uitdaging voor volgend seizoen is duidelijk: meer stabiliteit, minder pieken en dalen.
KTSV Eupen verzekerde zich intussen van nog een extra seizoen in de SHL door in Geleen overtuigend afstand te nemen van Kreasa Houthalen. Zo krijgt nieuwbakken coach Thomas Cauwenberghs de kans vanaf komende zomer om iets neer te zetten in de Oostkantons.
Kreasa Houthalen — Analyse van een seizoen vol strijd maar te weinig rendement
Kreasa Houthalen speelde een seizoen dat vooral in het teken stond van overleven, vechten en karakter tonen. De ploeg kreeg te vaak te veel doelpunten tegen — zware nederlagen zoals 44‑24 tegen Aalsmeer, 46‑35 tegen HUBO en 40‑31 tegen Visé spreken voor zich. De defensieve kwetsbaarheid was een structureel probleem.
Toch mag Houthalen niet onderschat worden. De ploeg toonde meerdere keren dat het wel degelijk kan verrassen: 38‑38 tegen Izegem, 41‑41 tegen Houten en 33‑34 nipt verlies tegen Volendam. Houthalen begon vaak sterk aan wedstrijden, maar zakte na rust weg. De ploeg mist een echte afmaker en een leider die in cruciale momenten het verschil maakt. De mentaliteit is echter onmiskenbaar: Houthalen blijft knokken, zelfs wanneer de tegenstander op papier sterker is.
Conclusie van het seizoen — Drie ploegen, drie trajecten, één constante: karakter
Het SHL‑seizoen van Izegem, Eupen en Houthalen toont drie totaal verschillende trajecten, maar één duidelijke rode draad: karakter en weerbaarheid.
- Izegem: attractief, groeiend en klaar voor een stap hogerop.
- Eupen: competitief, maar te wisselvallig om door te breken.
- Houthalen: strijdend tot de laatste seconde, maar structureel tekortkomend.
Van Kreasa Houthalen is intussen geweten dat zij de bijkomende wedstrijden tegen de kampioen uit eerste nationale, HC Sprimont, laten passeren. Door deze vrijwillige degradatie promoveert Sprimont sowieso naar de Super Handball League. Voor de Houtmaten is het liedje helemaal uitgezongen in het nationale handbal. In Sporthal Lakerveld moet men terug van nul beginnen bouwen aan een sportief verhaal.
De promotiestap die werd gezet onder interimcoach Ruben Vanhoudt was misschien een avontuur maar ook wel de stap teveel voor Houthalen. Werner Roef nam het roer over in de zomer. Maar de hamvraag voor dit geplaagde Houthalen blijft: was de club wel klaar om die stap hogerop te zetten?
Het moest vorige zomer nog in allerijl spelers gaan ‘sprokkelen’ om in de SHL aan te kunnen treden. Wat we vooral onthouden het seizoen van Houthalen in de SHL, is dat spelers zoals Pieter Schruers hun kunnen nu ook op het hoogste niveau hebben tonen. Met als ultieme beloning een transfer naar een Belgische topclub.
HC Sprimont
Wat we gaandeweg te weten zijn gekomen van het Luikse HC Sprimont is dat het dit seizoen echt wel de te kloppen was in eerste nationale. Het Sasja van vertrekkend coach Jacobs kon daar weinig aan veranderen. Ook in de play-offs van eerste nationale toonden de Luikenaars hun dominantie, uit en thuis. Een promotie is dus de dik verdiende kers op de taart.
Maar nu begint het wel echt voor de Waalse club, die waarschijnlijk nu al uitkijkt naar de nieuwe kalender van seizoen 2026-2027. Oftewel wanneer DE derby tegen HC Visé geprogrammeerd zal worden.
Of sterkhouders Bolaers en Glesner de overstap mee zullen maken naar de Super Handball League, is nog maar de vraag. De twee ervaren rotten die overkwamen van HUBO Handbal hebben mee een groot aandeel in de kampioenstitel. Of ze zichzelf en hun lichaam nog eens kunnen opladen voor een handbalavontuur is een vraag waarop de club waarschijnlijk nog een antwoord verwacht. Geweten is wel dat de sprong naar het hoogste niveau even onbekend zal zijn als voor Kreasa Houthalen.
Geweten is wel dat de Luikse club in een relatief kleine sporthal speelt. Dat mocht Sezoens Achilles Bocholt midweeks aan de lijve ondervinden in de halve finale van de Lotto Handball Cup. De bankspelers plakte tegen de zwarte lijn en eigenlijk was er helemaal geen bewegingsruimte langs de lijn. Ook de livestream liet op dat moment stevig de wensen over. Misschien is dat toch al een wake-upcall voor de organisatieverantwoordelijken van de SHL om elke sporthal waar gespeeld wordt op het hoogste niveau, ook effectief technisch te gaan inspecteren. Of dat uberhaupt ook effectief zal gebeuren, voor ons is het een vraag, en het zal nog even een vraag blijven waarschijnlijk.
Foto: RV facebook BESOX Handbalclub Izegem
