Voor de wat oudere lezers onder ons, moet ons bruggetje gelijk herinneringen. De Vlaamse televisieserie ‘De Kat’ uit de jaren ’70, daar hebben we het inderdaad over. Wijlen Rik Andries vertolkte het hoofdpersonage vertolkte en kroop in de rol van een milieuactivist. In de verhaallijn kende hij wel negen levens. Alleen al de spectaculaire ’toeren’ die hij uithaalde, kon de kinderen van toen ongemeen boeien. Bij de jeugdvoorstelling dagdroomden er waarschijnlijk enkelen van een loopbaan als succesvol keeper. Allicht konden zij de prestatie van sluitstuk Doran Gilis dan ook wel smaken. De 25-jarige goalie pakte met enkele katbewegingen uit en voorkwam dat de score uiteindelijk nog hoger opliep.
Voelde je je bijwijlen niet in een schietkraam, Doran?
“Dat vond ik eigenlijk niet en ik wil ook direct mijn eigen prestatie wat minimaliseren. Uiteindelijk win of verlies je als team. En wanneer ik die handschoenen aantrek, is het mijn taak binnen het elftal om doelpunten te verhinderen. Maar als je mijn optreden geslaagd vond, bedankt dan! Trouwens, ik vond dat we de wedstrijd goed hebben aangevat in die eerste helft. We komen vroeg op achterstand, maar buiten een missertje van de tegenstander uit om weer langszij te komen. Nadien waren de betere mogelijkheden in de eerste doorgang trouwens voor ons, maar mijn collega (Thibaut Rausin, nvdr) deed vandaag toch ook wel zijn duit in het zakje”.
“Na de rust hervonden we onze drive van de eerste helft niet meer. We vergaten te voetballen en vooral in het vierde kwartier gingen we niet meer voluit, hoewel net dan de thuisploeg een wat mindere periode kende. We lieten misschien ook wel iets te veel ruimte en dan ben je tegen dit zeer volwassen Schoonbeek-Beverst toch wel gezien. Ik heb inderdaad nog wel enkele pogingen van hun kunnen stoppen, maar uiteindelijk is de 3-1-eindscore toch wel een juiste weergave. Nu, volgende week is er een nieuwe wedstrijd en daar liggen voor ons weer nieuwe kansen”, vat Doran Gilis voor ons de derby samen.
Foto: RV Frank Gielen