Wie kan Unico Tongeren nog van de titel houden? Het mag deze keer niet mislopen voor voorzitter Peter Nelissen en zijn team. Daarnaast blijven ze niet bij de pakken zitten. Jong talent laten ontbolsteren is het paradepaardje van de Tongerse preses. De eerste transfer is er ééntje waar ze bij Unico veel van verwachten. Vic Frederix liet zijn talent reeds bewonderen bij de jeugd van KSK Tongeren.
Sportactua schenkt altijd graag aandacht aan talentvolle spelers. Daarnaast een opmerkelijke transfer en dan is het tijd om eens te polsen bij voorzitter Peter Nelissen. Tevens ook bij de nieuwe aanwinst Vic Frederix.
Voorzitter, vertel eens over je eerste transfer met Vic Frederix. Want je loopt er duidelijk hoog mee op, toch?
“Wel Guido, Vic is van 2007 en we wilden hem eigenlijk vorig jaar al binnenhalen”, stak de flamboyante preses Peter Nelissen van wal. “Toen speelde hij bij de IP U19 van KSK Tongeren, maar hij had beslist om op het einde van het seizoen te stoppen met voetballen. Vic is gewoon een rastalent. Daarbij een enorme vista aan de bal. Tevens dé man van de laatste pass.”
“Gelukkig begon Vic het voetbal toch te missen. Tevens begon hij met zijn vrienden Rens Calsius, Drago, Arjen en Rens VDB te zaalvoetballen. Na zijn eerste baltoets was ik al verkocht. Aannemen met rechts, naar binnen kappen en met links in de kruising trappen… Dat ging allemaal zó natuurlijk. Dit talent moesten we koesteren én overtuigen om terug te keren naar het voetbal.”
Visie
Akkoord, knap verhaal. Maar vergeef mij. Ik had als eerste aanwinst meteen een grote naam verwacht.
“Ja, ik kan je gedachten lezen hoor”, stelt Peter met een brede glimlach. “Je dacht aan Dominic Sabbadini. Wat niet is, kan nog komen hé Guido. Maar voor mÃj is Vic een grote naam. Wacht maar af en geef hem wat tijd. Vorig seizoen hebben we ook Drago De Meirleir gehaald, nadat hij een jaar gestopt was met voetballen. Kijk nu wat een topper. Op 17-jarige leeftijd is hij een vaste waarde in de kern van Sven Hoste. Net zoals Keandro Houet, opnieuw zo’n groot talent, al zit hij nog met de nasleep van een zware enkeloperatie. Waardoor hij nog niet volledig ontbolsterd is.”
Opvallend veel jong talent om die stap naar tweede te maken, toch?
“Guido, het team van Hoste was eigenlijk dit seizoen al klaar om in tweede te spelen”, klinkt Peter, met nog steeds een teleurstelling in zijn stem. “We zullen dus proberen om de volledige kern, zo goed als intact te houden. Daarnaast nog enkele gerichte transfers, met de nodige ervaring. Bovendien niet te veel, want we willen de jeugd niet blokkeren. En geloof me, er zit enorm veel talent in de club. In de B-ploeg spelen wekelijks zeven jongens van 16 en 17 jaar. Van die gasten moeten er binnen één à twee jaar een aantal klaar zijn om de stap naar de A-ploeg te maken.”
Dat is jullie visie hé?
“Dat is inderdaad onze visie”, klinkt Peter trots. “Zodoende de jonge talenten laten rijpen in de B-ploeg. Tevens wanneer ze er klaar voor zijn, laten doorstromen. Zo kunnen we op termijn minder en minder transfers doen.”
Vic Frederix
Zaterdagmorgen hadden we de talentrijke Vic Frederix aan de lijn. Snel bleek dat de technisch vaardige Vic een lieve en respectvolle jongen is. Het werd dan ook een leuke babbel van bijna één uur.
Vic Frederix naar Unico Tongeren. Ik had die transfer niet zien aankomen. Vertel eens wat meer over jezelf.
“Ik ben Vic Frederix en woon in Tongeren. Daar heb ik al mijn jaren gespeeld in de jeugd, vanaf vijf jaar. Tot ik vorig jaar een half seizoen geen zin meer had in het leuke spelletje.”
Verrassend voor een groot talent. Snel heb je weer de draad opgepikt. Waarom?
“Ja, ik was het voetbalplezier kwijt”, vervolgt de sympathieke 18-jarige Frederix. “Vanaf september kwam ik niet meer in actie. Er waren echter mijn goede vrienden die bij Unico speelden. Daarnaast namen enkele spelers van Unico het initiatief om te starten met een zaalvoetbalploegske. Gezien mijn technische kwaliteiten kon ik er snel mijn draai vinden. Bovendien had voorzitter Peter Nelissen het jaar ervoor al gepolst voor een overgang.”
Zodoende was de deal snel in kannen en kruiken, toch?
“Klopt”, weet de student, met bokskampioen Michiel Partoens als leerkracht LO. “Ik kwam reeds met een goed gevoel richting Rutten voor de onderhandelingen. Waarom? Omdat er reeds een goede band is met de meeste jongens. Daarnaast wist ik dat zowel de voorzitter als coach Sven Hoste mij absoluut wilde binnenrijven. Daarom was de deal snel in orde. Na de uitleg over hun project met de jonge talenten, wist ik het. Hier bij het ambitieuze Unico Tongeren wil ik opnieuw het plezier beleven.”
Wat zijn je kwaliteiten?
“Ik kan uitgespeeld worden als een ’10’ of op de flanken. Ben technisch vaardig. Tevens blijf ik rustig aan de bal en kan zelfs onder druk de vrije ruimte vinden. Zeg maar de jongere versie van Geert Berben. Al moet ik natuurlijk nog de nodige ervaring opdoen. Want bij KSK Tongeren speelde ik vorig seizoen bij de U19 IP. Tussen de echte mannen is het totaal anders, maar ik heb er geen schrik van. Unico is klaar voor de stap hogerop en in tweede provinciale willen we ook een goed figuur slaan.”
Is er nog iets anders dan voetbal en zaalvoetbal in je leven?
“Ik moet nog dagelijks denken aan het tragisch drama wat ons overkwam”, zegt Vic met een krop in de keel. “Bij de terreuraanslag in Barcelona op Las Ramblas in augustus 2017 kwam mijn mama Elke op 44-jarige leeftijd om het leven. Terwijl we met mijn broer en papa op vakantie waren. Ze was één van de 14 slachtoffers van de aanslag. Waarbij een busje inreed op de menigte.”
Hier wist ik niks van Vic. Ben hier niet goed van. Krijg er kippenvel van.
“Verder is er Manou Vrancken mijn knap lief. De dochter van Wouter Vrancken? Ja, Guido. Ken je Wouter? Ah van in de tijd bij RDK Gravelo en Thes Sport. Ja, een hele rustige, lieve man. Bij STVV doet hij het uitstekend. Is ook een topcoach en dit seizoen is STVV weer hot. Daarnaast gaat al mijn aandacht naar het voetbal. Mijn studies? Ik weet nog niet wat ik volgend seizoen zal doen. Alles stap voor stap hé. Dat wil ik ook realiseren bij Unico Tongeren. Daar mijn carrière lanceren en daarna zien we wel.”
Foto: RV Vic Frederix