Voor de derde keer op rij werden de U10 van Unico Tongeren kampioen. Architect van de voorbije jaren is de gedreven coach Steve Vanhay. Opmerkelijk is dat hij het team onder zijn hoede had, sinds de U6. Zodoende is er een speciale band met de spelers en ouders. Steve Vanhay staat in de belangstelling van meerdere clubs, maar wil zich enkel focussen op zijn team. “Trots op mijn U10 van Unico Tongeren.
De jeugdwerking is het stokpaardje van voorzitter Peter Nelissen. Unico Tongeren heeft veel grote talenten in hun jeugdwerking. De coaches zijn gedreven en enorm met hun spelers bezig. Zo ook Steve Vanhay bij de U10. De titel is binnen op een indrukwekkende manier. De ruime kern is een pluspunt, al moet Steve wekelijks enkele spelertjes teleurstellen.
Steve proficiat met de titel. Reeds het derde jaar op rij. Blijkbaar een sterke lichting, toch?
“Ik beschik over een ruime kern van 17 spelertjes”, stak de joviale Steve Vanhay van wal. “Daarnaast zijn er dit seizoen een viertal nieuwkomers. We spelen op niveau 2 en doen het uitstekend. Natuurlijk is het een voordeel dat ik mijn groep reeds meerdere jaren onder mijn hoede kon nemen. Daarnaast zitten er echt wel zeer goede spelers in mijn team. We spelen 8 tegen 8 en opvallend is dat veel ploegen tegen ons aantreden in een totaal andere formatie. Als je kan begrijpen wat ik bedoel Guido? Tegen ons zie ik regelmatig teams aantreden met spelers van de IP lichting of van de U11. Ach, we trekken er ons niks van aan. Integendeel, dat is een extra motivatie om op deze manier te blijven verder werken. We werden kampioen met slechts één nederlaag tegen Groot Riemst en daar waren spelers van het IP niveau erbij.”
Op welke manier? Ik vernam Steve is een strenge coach? Hoe laat je het team spelen?
“Ik ben inderdaad een strenge, maar rechtvaardige coach”, stelt de 54-jarige Steve Vanhay wonend in Sluizen. “Daarnaast is mijn mening dat discipline nodig is om het team collectief sterk te kneden. Daarom zijn er bepaalde regels. Op dinsdag en donderdag trainen we vanaf 18 u tot 19u30. Wekelijks zijn we praktisch compleet. Maar wie niet komt trainen, kan sowieso niet in de selectie van 12 spelers zitten. Helaas, moet ik wekelijks spelertjes aan de kant laten.”
“Verder nemen we na elke wedstrijd altijd strafschoppen”, vervolgt Steve, die zelfstandige dakwerker (Immo Kaiserhof) is. “Scoren moet niet persé, maar wel op doel. Anders is het vijf keer pompen. Geloof mij, de motivatie is aanwezig. Zodoende weinig pompen (lacht). Verder eis ik orde en netheid. Daarnaast de nodige inzet, want alleen op techniek, kan je geen wedstrijden winnen. Of zal je nooit op een degelijk niveau geraken. Verder moeten we plezier beleven. Daarom zal ik mijn groep steeds aanmoedigen. Bovendien complimenten geven als ze de leerstof goed oppikken. Daarnaast doen we samen regelmatig eens gek (lacht).”
“Op welke manier ik ze laat voetballen? Je stelt veel vragen Guido (lacht). Blijkbaar een strenge journalist (lacht). Vooral in twee tijden. Aannemen en spelen. Dat lukt aardig. Bovendien probeer ik altijd een voetballende oplossing aan te leren voor mijn team. Tevens moeten ze collectief denken en voor elkaar vechten. Maar dat doen ze. Daarom ben ik ook trots op mijn U10. Niet alleen om de titel. We blijven wel spelen op niveau 2. Want de nieuwe spelers kunnen hun zo beter aanpassen aan het ritme.”
Er zijn meerdere clubs die je willen wegkapen bij Unico Tongeren. Wat zijn je plannen?
“Ik volg deze groep sinds de U6”, weet Steve. “Tevens speelt mijn zoon Tiago mee. De laatste weken stel ik mijzelf vragen. Is het niet eens tijd dat die jongens een andere coach krijgen? Daarnaast verneem ik dan van de ouders en spelers, dat ze graag willen, dat ik ook nog volgend seizoen hun coach zal zijn. Ik weet het niet Guido. Daarbij heeft het niks te maken met de interesse van andere clubs. Want het is mijn vijfde jaar als jeugdcoach bij Peter Nelissen en ik ben hier zeer graag. Bovendien is alles piekfijn geregeld en voor een provinciale club, hebben we een uitstekende jeugdwerking.”
Foto’s: RV Steve Vanhay.