Kampioen Sverre Stollman is één van de jonkies bij Derdaele Sporting Pelt die dit seizoen enkele grote stappen heeft gezet in zijn verdere ontwikkeling. Onder de vleugels van ervaren spelers zoals Robin Schoenaker en Tommie Falke, amuseert de zoon van Diederik zich volop in Noord-Limburg.
Zaterdagnamiddag omstreeks 15u00 stond het leven bij wijze van spreken even stil in Pelt. De focus lag op één punt in de gemeente. Sporthal Dommelhof, feitelijk tweemaal uitverkoopbaar voor finalekrakers zoals deze, maar tot de nok gevuld. Op tijd komen was de boodschap en dat deden beide legioenen ook.
Het wedstrijdscenario kent u waarschijnlijk ondertussen. Zes doelpunten was het verschil uit de heenwedstrijd. Derdaele Sporting Pelt moest boven zichzelf uitstijgen en het onwaarschijnlijke proberen te verwezenlijken in het eigen Dommelhof. Dat wilde zeggen, winnen met minstens zeven verschil.
Dat de suspense en de apotheose soortgelijk waren aan de finale van twee jaar geleden, was typerend voor finales tussen beide ploegen. Bocholt kon voor het eerst in deze seizoensjaargang de Peltenaren kloppen. En dat in finale 1. Maar het mocht zich niet rijk rekenen. Integendeel, het moest ook direct het gaspedaal induwen en trachten de zespuntenkloof te vergroten.
Dat gebeurde niet tijdens de wedstrijd ondanks het sterke begin van de Damburgers. De thuisploeg nam gaandeweg het commando over in de eerste helft en liet dat niet meer los. Ook Sverre Stollman kreeg zijn rol in het team van Korneel Douven, die volop doorwisselden en alle spelers gebruikte om deze finale over de streep te trekken.
Stollman, die ook Red Wolve is intussen, zette enorme stappen vooruit dit seizoen. En dat onder de vleugels van ervaren spelers zoals Robin Schoenaker en Tommie Falke.
“Het is bijna hetzelfde scenario als twee jaar geleden. Nu met een penalty, maar toch weer Tommie Falke! Dit jaar heb ik wel iets bijgebracht aan de ploeg, dat was twee jaar geleden een pak minder.”
VERDEDIGEN
“Ik leer heel veel van Robin. Ik hou van verdedigen en als je dan zo iemand als Robin naast je hebt staan. Die zoveel ervaring heeft, zo goed is, jaren met de Nederlandse nationale ploeg heeft gespeeld. Dan kan je niet anders als jonge kerel dan naar hem te luisteren en proberen te doen wat hij doet. En ja Tommie, die probeert een beetje sluwheid binnen te brengen. Ze proberen alles bij te brengen wat ze vertellen hebben eigenlijk.”
Stollman mocht zaterdag zijn tweede titel in drie jaar meevieren. Nu in een ander concept dan twee jaar geleden. Wat doet dat met een jonge speler?
“Twee jaar geleden was de euforie nog anders omdat het toen twintig jaar geleden was dat we kampioen speelden”, gaat de zoon van Diederik verder. “Een Belle vindt ik persoonlijk mooier. Maar kampioen is kampioen. Daar kunnen we niet over klagen.”
“Je weet dat zes doelpunten ophalen moeilijk is. Maar je kan het hoofdje niet laten hangen in het handbal. En moeilijk gaat ook! Het Dommelhof in handbalfinales, ja dat is de beste sporthal met de beste supporters die er zijn.”
Foto: RV Jörgen Sempels Photography