Unico geniet als eerste Limburgse kampioen!

De eerste ploeg van de mooie Stad Tongeren-Borgloon heeft de titel binnengehaald! Zelfs is Unico Tongeren de eerste kampioen van Limburg. Dat verdient nog een laatste interview met voorzitter Peter Nelissen, om de kampioenenweek af te sluiten.

Voorzitter, vertel eens… genoten van de titel?

“Absoluut, Guido”, stak voorzitter Peter Nelissen van wal. “Door het slechte weer heeft het er even benauwd uitgezien of de wedstrijd überhaupt kon doorgaan. Gelukkig hebben we toch kunnen spelen. Ondanks het slechte weer én het bal van de Vrienden van Heco, was er een massa volk aanwezig. Er hing een geweldige sfeer en vooral in de tweede helft hebben de boys laten zien waarom ze eigenlijk al thuis hoorden in tweede provinciale.”

Na het laatste fluitsignaal barstte het feest los, met een opvallend rustige voorzitter toch?

“Ja Guido, ik weet het… ik toon nooit veel emoties. Maar vanbinnen genoot ik ten volle. Iemand moest toch zijn hoofd erbij houden in al die gekte. Het werd uiteindelijk een feestje tot zes uur ’s ochtends.”

“De last boys standing waren uiteraard de broertjes en kapiteins Fontaine en Rodolph. Kort gevolgd door de jonge Gommers. De dag nadien moest de B-ploeg spelen en Rodolph lag nog te slapen in zijn auto aan het voetbalveld (lacht).”

Zijn de verwachtingen voor dit seizoen ingelost voor de voorzitter?

“Uiteraard”, klinkt Peter Nelissen fel. “Onze coaches Sven en Ken hadden een duidelijke opdracht: kampioen spelen, niks meer of minder. En daar zijn ze met glans in geslaagd. Soms hoor je zeggen: ‘Iedereen had kampioen kunnen spelen met dit team.’ Maar dat klopt niet. Als je al voor het seizoen als favoriet wordt bestempeld, brengt dat sowieso druk mee. Je kan eigenlijk alleen maar verliezen.”

“Met een zeer ruime kern werken is bovendien niet altijd een voordeel voor een coach. Iedereen wil spelen en iedereen wil minuten maken in een kampioenenploeg. Dan moet je een ploeg goed kunnen managen. Sven en Ken waren daar echte meesters in. Als je als voorzitter geen enkel telefoontje krijgt van klagende spelers, dan weet je dat het goed zit. Petje af voor de coaches.”

Inderdaad, ik heb ook nooit kritiek van spelers gehoord. Voor volgend seizoen zijn er toch enkele kleppers binnengehaald. Wat zijn de verwachtingen nu echt?

“Eén klepper, Jarni Craenen, zullen we helaas een tijdje moeten missen. Hij heeft in de wedstrijd Diepenbeek tegen Hoeselt een knieblessure opgelopen. Maar we zitten niet stil. Bjorn Stassen blijft ook nog een jaartje. De verwachtingen blijven hetzelfde, niets moet, alles mag.”

“Voor de B-ploeg ligt de lat wel iets hoger. En dat is? strijden voor de eindronde. De boys zijn een jaartje ouder en er komen nog wat talenten bij. Hopelijk kunnen enkele jongens regelmatig proeven van de A-ploeg.”

Met hopelijk toch een kunstgrasveld, voorzitter?

“Ja Guido, je ziet wat je ziet. Als je maar één veld hebt waar alle jeugd- en seniorenwedstrijden op gespeeld moeten worden… tja, dan is dat na de winterstop eigenlijk geen waardig wedstrijdveld meer. Gelukkig heeft het stadsbestuur ingezien, dat we als derde grootste stad van Limburg, qua accommodaties voor dorpsploegen mijlenver achterlopen op andere gemeenten.”

“Bij de fusie hebben we zelf de kantine en kleedkamers met eigen middelen weer toonbaar gemaakt. Maar een kunstgrasveld leggen, dat kunnen we als club niet financieren. En dat is hoogdringend nodig, als er elk weekend zes wedstrijden op moeten doorgaan. Ik denk dat de Stad Tongeren-Borgloon de goede weg is ingeslagen. Bij Unico, Elderen, Kolmont, Hoepertingen en Habo spelen samen vele honderden kinderen en senioren uit onze eigen gemeente voetbal. En vooral zij verdienen het om hun sport op een fatsoenlijk sportveld te kunnen beoefenen.”

Dank u voorzitter voor dit interview. Geniet daarnaast nog van de laatste wedstrijden als kersverse kampioenen!

“Dank u Guido, dat gaan we zeker doen. En misschien stellen we toch nog enkele kleine doelstellingen: kijken hoe de jongeren het doen in de komende wedstrijden. Het zou ook mooi zijn als we de topschutter kunnen leveren en de kaap van 100 doelpunten halen. Dat wordt niet eenvoudig…Er zijn dus toch nog wat uitdagingen”, besluit preses Nelissen met een knipoog.

Foto: RV TD Visuals.