Eindelijk was het zaterdagavond zover! Voor velen onder de handbalfans in Noord-Limburg toch meerdere keren per seizoen de ‘match van het jaar’. Sezoens Achilles Bocholt en Sporting Pelt streden in een onderling duel om de prestige en natuurlijk het belangrijkste, de punten.
Wie deelde een tik uit aan wie?. Daar we ons nog herinneren versloegen de kersverse kampioenen van Korneel Douven in het vorige seizoen de Damburgers met het kleinste verschil in de seizoens opener. Nadien deden de Peltenaren dat nog eens over door ook in Bocholt de winst te gaan pakken in de play-offs. En dat niet zomaar, maar wel met tien goals verschil.
Kon Sporting Pelt, dit seizoen toch stevig versterkt in alle linies, de Damburg opnieuw muisstil krijgen? Of is de aanvuring van het Bocholtse legioen desbepalend, zoals zo vaak in Bocholt. Als de ploeg in een dipje zit, veren de tribunes recht. Omstreeks tien uur denken we u alvast het antwoord te kunnen geven.
Uw verslaggever ter plaatse zag Sporting Pelt een felle start nemen. In een mum van tijd stond de 1-4 op het bord. De 2-5 na vijf minuten spelen was niet eens overdreven. Al hadden de bezoekers misschien na twee minuten ook evengoed een rood karton kunnen zien verschijnen voor Martijn Kleijkers. Hij kwam er na een fout op Tido Bierkens vanaf met een twee minuten straf.
Wie heel sterk aan de wedstrijd begon was Pelt-doelman Milan De Grave. Hij toonde zich direct heel gefocust op één ding, het scoren beletten in deze burenkraker. Met enkele rake stops vrijwaarde hij mee de Peltse voorsprong in het begin van de wedstrijd.
Milan De Grave
De Damburg was goed volgelopen en de toeschouwers zagen de thuisploeg op zoek gaan naar herstel. De 9-13 na 17 minuten spelen leek dat herstel ook in te leiden, maar toch was het Pelt dat opnieuw het commando overnam. Thomas Driesen zorgde voor 12-17 maar de Peltenaren gingen alsnog rusten met een grotere voorsprong: 13-20.
Wie ook lekker in de wedstrijd zat vanaf het begin was Drée Riské bij de Peltenaren. Hij straalde net als de hele ploeg en bank een hoop energie uit en zette die ook om in bij momenten fraaie doelpunten. Een snelle ommekeer in het begin van de tweede helft kwam er niet langs Bocholtse zijde. Wel kwam Jur Eussen beter in de wedstrijd maar dat kon niet van het gehele Bocholtse team gezegd worden.
Het Peltse vuur was niet terug te zien bij de thuisploeg. Waar het in de eerste helft niet zo vlot liep voor doelman Clem Leroy, lukte het in de tweede helft best aardig. De verdediging speelt uiteraard een grote rol om je doelman niet teveel in de problemen te brengen. Aan de overkant bleef ook Milan De Grave rustig en gefocust de ene na de andere redding uit zijn lichaam schudden. Met als toetje een empty-goal.
Peltse uppercut
Van de tienpuntenkloof na amper 5 minuten in de tweede helft moest het Bocholtse legioen toch even bekomen. Meer werd het gelukkig niet maar telkens de thuisploeg een sprongetje dichterbij leek te maken, zorgden Riské & co ervoor dat dat niet gebeurde. Sporting Pelt hield de controle, het tempo en wisselde prima door. De brede bank wierp destemeer haar vruchten af. Zeker als je weet dat je naast Milan De Grave ook nog twee andere sterke doelmannen achter de hand hebt.
Voor Bocholt was het een collectieve offday, en het tweede thuisverlies van het seizoen. Iets waaruit geleerd kan worden, automatismen nog beter kunnen groeien en deze ploeg zal sowieso meedoen voor de prijzen tot het einde.
Wat gezegd dan van Sporting Pelt. In Mei 2025 wonnen de Peltenaren met tien verschil in het hol van de Leeuw. Die overwinning leverde later een titelfinaleticket op in de Belgische play-offs. Nu, zaterdag 29 november 2025, mag bijgeschreven worden in de statistieken wat betreft uitslagen tussen Achilles Bocholt en Sporting Pelt.
Winnen met 27-36, en de koppositie overnemen van je naaste concurrent, dat is een overwinning waar van genoten mag worden.
Foto: RV Frank Gielen