Elias Lasisi: “Jammer dat we te laks waren, na de rust”

Windrose Antwerp Giants won (86-94) bij Hubo Limburg United. Er zal vooral nagekaart worden over de manier. Want het werd een wedstrijd met twee gezichten. Een spetterende eerste helft en na de rust een krampachtig Antwerp. Klasbak Elias Lasisi kwam met gemengde gevoelens naar Sportactua. “Jammer dat we te laks waren, na de rust.”

Het is altijd fijn om de klasrijke Elias Lasisi terug te zien in de ‘Alverberg’. Vaak denken ze in Limburg nog aan hem. Ondertussen het verlengstuk van succescoach Roel Moors, tussen de lijnen bij Windrose Antwerp Giants. De Sinjoren speelden in de eerste helft basketbal, zoals een toekomstige kampioen. Daarna liep het stukken minder. United liet de ruime voorsprong slinken, maar de zege kwam nooit in gevaar.

Elias, wat een partij met twee gezichten. Hoe kan zoiets gebeuren?

“Goede vraag”, stak de sierlijke en vriendelijke Elias Lasisi, van wal. “Gemakzucht? Misschien wel. Als je met 31 punten voorsprong richting kleedkamers kan trekken is normaal de buit binnen. Daarnaast is opnieuw gebleken dat in basketbal alles kan. Ach, voornaamste is dat we opnieuw konden zegevieren. Maar in de toekomst mag zoiets niet meer voorvallen.”

Jullie grepen Hubo meteen bij de keel. Was dat het plan van coach Moors?

“Elke wedstrijd is het de bedoeling om hoog druk te zetten”, vervolgt de 33-jarige shooting guard. “Zoals elke club weet uit de BNXT-League, is dat we hun spelmaker Marijn Ververs kort moesten dekken. Tevens hun sublieme Amerikaan Jalen Blackmon. Dat deden we onmiddellijk perfect. Daarnaast vielen onze shots vlot binnen. Bovendien hebben we met Rasheed Bello de beste spelmaker van de competitie. Hij weet vlot de weg naar de ring te vinden. Maar kan het spel ook uitstekend lezen en is pijlsnel.”

Met al je ervaring. Deze kern is de beste van de laatste jaren, mijn gedacht. Dromen jullie van de titel?

“We hebben inderdaad een sterke kern”, weet Elias, goed voor 6 punten, 3 assists en 2 rebounds. “Om kampioen te kunnen spelen moet alles meezitten. Tevens is er nog een lange weg af te leggen. Met 11 op 12 hebben we mooie cijfers, maar we moeten de voeten op de grond houden. Bovendien is het seizoen nog erg lang. Blessures kunnen roet in het eten gooien. Daarom moeten we trachten om deze goede flow, zolang mogelijk aan te houden.”

Foto’s: RV Guido Gielen